کلاغ جار

زاغی معروف به کلاغ جار
نویسنده : محمدعلی ابراهیمی - ساعت ۸:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۳
 

برای دریافت اطلاعات انگلیسی درباره ی این پرنده بر روی عکس بالا کلیک کنید

برای دریافت اطلاعات فارسی از سایت دانشنامه پرندگان ایران بر روی عکس بالا کلیک کنید

 

رفتار زاغی

زاغی پرنده ای خجالتی است، اغلب به صورت دسته‌های کوچک دیده می شود که در زمستان گله های بزرگ را تشکیل می دهند  و در گروه های کوچک به تغذیه مشغول می شوند و پاتوقی برای استراحت شبانه دارند که همگی یکجا در شب جمع می شوند.

به صورت گروه های 2 یا بیشتر به گربه ها حمله می کنند.

زاغی بیشتر علاقمند کرم، حلزون و حشرات کوچک، جوجه پرندگان، پستانداران کوچک است که با شوق زیاد آنها را می بلعد و به فرزندانش نیز همین غذا را می دهد. زاغی را معمولا هنگامی که روی زمین به دنبال غذا است می توان مشاهده کرد. از آنجایی که زاغی بیشتر گوشتخوار است اما از بلوط، حبوبات و سایر مواد گیاهی دیگر نیز تنفری ندارد.

زاغی ها روز و شب شکار می کنند. آنها منحصرا" گوشت خوار و یا گیاه خوار نیستند. اما آنها بیشتر گوشت خواری را بر گیاه خواری ترجیح می دهند.

 مانند دیگر گونه های کلاغ مثل کلاغ ابلق خرامان خرامان راه می رود. اما هنگامی که غذا و یا چیز خاصی می بیند با بالاهای باز شروع به ورجه ورجه کردن می کند.

از پرنده هایی است که برای خود قلمرو دارد و در تمام سال در قلمرو خود باقی می ماند.

در شروع بهار تعداد بیشماری از زاغی ها با یکدیگر شروع به جفت یابی می کنند که چارلز داروین از این رفتار به عنوان "قرار ازدواج" نام می برد.

از پرنده های تک همسری است و تا آخر عمرشان با یک جفت زندگی می کنند اگر یکی از جفت ها بمیرد، زاغی بیوه (نر یا ماده) یک جفت جدید هم سن خودش را انتخاب می کند.

عشق بازی این پرنده نیز جالب است، جنس نر به سرعت پرهای سرش را بالا و پایین می برد. دمش را مانند باد بزن بازو بسته می کند و صدایی آرامی و مجزا از صدای خود ، ایجاد می کند. با باز کردن پرهای سفید شانه هایش سعی می کند چشمهای جنس ماده را به سمت خود جلب نماید. پرواز های کوتاه و دنبال هم کردن نیز نوعی از عشق بازی این پرنده است.

درختان بلند برای آشیانه بزرگ خود انتخاب می کند. و آشیانه را با شاخه درختان و خاک گل می سازد. و روی آن را با ریشه های نرم می پوشاند. زمان برگ ریزان پاییز اگر به درختان بلند نگاهی بیاندازید حتما" آشیانه بزرگ این پرنده را مشاهده خواهید کرد. البته گاهی اوقات در مناطق پر درخت نیز زاغی آشیانه اش را در بوته ها می سازد.

بین 5 تا 8 تخم می گذارد. البته تعداد 10 تخم نیز ثبت شده است. در  فروردین روی تخم می خوابند و تنها یک جوجه را بزرگ می کنند.
 
این پرنده در کشتزارها ، مناطق باز با پرچین‌ها و تعدادی درخت . روی درخت‌های بلند ، بوته‌های خار ، پرچین‌ها و حاشیه جنگل‌ها لانه می‌سازد . معمولا روی لانه خود را با تکه شاخه‌های خاردار به شکل گنبد می پوشاند . از آنجایی که پرنده خجالتی است، در شهرها کمتر است و بیشتر در حومه شهر و روستاها دیده می شود. اغلب از محل زندگی انسانها دوری می کند.

زاغی در فرهنگ و باور مردم :

در جزایر بریتانیا زاغی پرنده بد یومنی است. در اسکاتلند نشتن زاغی نزدیک پنجره خانه به معنی خبر مرگ یکی از اعضای خانواده است

در نروژ زاغی سمبل مکاری و دزدی است گاهی اوقات نیز سمبل شرارت اما صدای بلند زاغی به معنی خوب شدن هوا است.

در افسانه اقوام انگلیسی قدیم گفته می شود، هنگامی که مسیح پیامبر به صلیب کشیده شد، همه پرنده های عالم گریستند تا مسیح به آرامش برسد، تنها پرنده ای که گریه نکرد زاغی بود و به همین خاطر برای همیشه مورد لعنت قرار گرفت.

در افسانه های اقوام اسکاتلندی نیز عقیده مشابه ای وجود دارد، به زاغی ها دشنام می داند چون اعتقاد داشتند که زاغی قطره ای از خون شیطان را زیر زبانش نگه داشته است.

در قرون وسطی زاغی به مانند کلاغ و گربه سیاه به جادوگران و جادوگری منسوب میشد.

در آلمان نیز زاغی سمبل دزدی است.

اما در چین برخلاف عقاید اروپاییان که اعتقاد دارد به نشانه بد اقبالی، زاغی نشانه بخت و اقبال است. و آن را زاغی شاد نامیده اند.

زاغی از پرندگان بومی ایران است و از پراکندگی زیادی برخوردار است

منبع مطالب : دانشنامه پرندگان ایران